Quasi vero, inquit, perpetua oratio rhetorum solum, non etiam philosophorum sit.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Quare si potest esse beatus is, qui est in asperis reiciendisque rebus, potest is quoque esse. Etsi ea quidem, quae adhuc dixisti, quamvis ad aetatem recte isto modo dicerentur. Ergo in utroque exercebantur, eaque disciplina effecit tantam illorum utroque in genere dicendi copiam. Duo Reges: constructio interrete. Qui est in parvis malis. Deinde disputat, quod cuiusque generis animantium statui deceat extremum. Nam quicquid quaeritur, id habet aut generis ipsius sine personis temporibusque aut his adiunctis facti aut iuris aut nominis controversiam. Nihil acciderat ei, quod nollet, nisi quod anulum, quo delectabatur, in mari abiecerat. Curium putes loqui, interdum ita laudat, ut quid praeterea sit bonum neget se posse ne suspicari quidem. Cur haec eadem Democritus? An eum locum libenter invisit, ubi Demosthenes et Aeschines inter se decertare soliti sunt?

A mene tu?

Bonum negas esse divitias, praeposìtum esse dicis? Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Coniunctio autem cum honestate vel voluptatis vel non dolendi id ipsum honestum, quod amplecti vult, id efficit turpe. Eamne rationem igitur sequere, qua tecum ipse et cum tuis utare, profiteri et in medium proferre non audeas? Mihi quidem Homerus huius modi quiddam vidisse videatur in iis, quae de Sirenum cantibus finxerit. Quare si potest esse beatus is, qui est in asperis reiciendisque rebus, potest is quoque esse. Praeterea et appetendi et refugiendi et omnino rerum gerendarum initia proficiscuntur aut a voluptate aut a dolore. Vos autem cum perspicuis dubia debeatis illustrare, dubiis perspicua conamini tollere. Nam si dicent ab illis has res esse tractatas, ne ipsos quidem Graecos est cur tam multos legant, quam legendi sunt.

Itaque hic ipse iam pridem est reiectus; Sed quid ages tandem, si utilitas ab amicitia, ut fit saepe, defecerit?

Ut enim consuetudo loquitur, id solum dicitur honestum, quod est populari fama gloriosum.

Vide igitur ne non debeas verbis nostris uti, sententiis tuis. Nam haec ipsa mihi erunt in promptu, quae modo audivi, nec ante aggrediar, quam te ab istis, quos dicis, instructum videro. Ad eas enim res ab Epicuro praecepta dantur. Ne tum quidem te respicies et cogitabis sibi quemque natum esse et suis voluptatibus? Alii rursum isdem a principiis omne officium referent aut ad voluptatem aut ad non dolendum aut ad prima illa secundum naturam optinenda. Satisne igitur videor vim verborum tenere, an sum etiam nunc vel Graece loqui vel Latine docendus? Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus; Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt.

Videsne quam sit magna dissensio?

Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba. Quae est quaerendi ac disserendi, quae logikh dicitur, iste vester plane, ut mihi quidem videtur, inermis ac nudus est. Cuius quidem, quoniam Stoicus fuit, sententia condemnata mihi videtur esse inanitas ista verborum. Si enim, ut mihi quidem videtur, non explet bona naturae voluptas, iure praetermissa est; Curium putes loqui, interdum ita laudat, ut quid praeterea sit bonum neget se posse ne suspicari quidem. Hunc vos beatum; Quae qui non vident, nihil umquam magnum ac cognitione dignum amaverunt. Illud autem ipsum qui optineri potest, quod dicitis, omnis animi et voluptates et dolores ad corporis voluptates ac dolores pertinere? At certe gravius.

  • Videamus igitur sententias eorum, tum ad verba redeamus.
  • Cave putes quicquam esse verius.